The Portent Passage of Teras

a performance 

with Yorgis Partalidis 

and Aliki Panagiotopoulou Andreiwmenou

at TAR residency 


The Portent passage of Teras is a performance ritual that depicts and instigates the transformation of an individual into its monstrous nature. The three performers all assume the same role and purpose in the ritual and in so doing present to us the inner working of the beast. In this context the concept of monstrosity is challenged and re-examined. Developing and further elaborating from the timeworn fairytale concept of the evil beast, this sense of otherly and socially discarded individual is seen not as morally dubious but as illuminated and containing knowledge yet un-acquired  by the mass. In this way this monstrous nature is regarded as divine, both malignant and benevolent, as once removed from societies obligations an elevated state of existence can be assumed. Through the narrated poem and the choreography of the performers we follow as the individual portrayed detaches from the societal bonds  of female, male and family ideals  in order to evolve into its real nature. 


"Το Τέρας γεννιέται στην Εδέμ ως Άνθρωπος

Σοφία και ομορφιά ο Άνθρωπος έχει

Φρούτα δίνει και κουνάει βουνά

Χτίζει θαύματα και όταν στη γη κοιμάται στο χώμα

καρποί φυτρώνουν και κυλάει το κρασί,

το κρασί που κάνει Ανθρώπους να ονειρεύονται και να χορεύουν.


Ω, εσύ, που μας φωτίζεις με ομορφιά!


Ω, εσύ, που γεννάς μας φρούτα!


Ω, εσύ, που πλάθεις λίθους σε φωλιές

και ανάβεις φωτιές που μας ζεσταίνουν


Κράτα μας πάντα φωτεινούς και οδήγησέ μας στη χάρη!


Εσύ, που θα μας δώσεις δύναμη!


Εσύ, που το σώμα σου θα δώσεις!


Εσύ, που με το κρασί σου θα μεθήσεις τα όνειρά μας

και με τη σάρκα σου την πείνα μας θα αναγαλλιάσεις!

Εσύ, που με τους καρπούς της ευφυΐας σου

και την αγνότητα της καρδιάς σου

θα μας ταΐσεις έμπνευση, κουράγιο και θαλπωρή

και κάθε μπουκιά θα φέρνει δύναμη και τρανή επιτυχία,

πλούτη θα δίνει στον καθένα μας,

με περηφάνια θα μας χορταίνει,


O πιο σκληρός,


H πιο όμορφη,


Tα πιο θελκτικά σώματα θα δίνει,


Tα πιο σκληρά, τα πιο μεγάλα τα πιο πολεμοφόρα, παθιασμένα και έτοιμα να φάνε.

Να φάνε και να σκάσουν από τη μέθη της δόξας,


τη δόξας της δύναμης,


τη δόξας της φήμης,


τη δόξας ηδονής,


τη δόξας που θέλουμε τώρα!


Εσύ, Ω, Τέρας Άνθρωπε που μας φωτίζεις με ομορφιά

εσύ που μας γεννάς τα φρούτα

Που σαν στη γη πλαγιάζεσαι φυτρώνουν γύρω σου δέντρα,

Μεγάλωσε και ωρίμασε σαν πρίγκιπας

Και σαν η ώρα είναι σωστή ξάπλωσε Συμα εδώ στο βωμό

για να ευλογήσεις με την ψύχα σου

την είσπραξη, την πείνα μας, την καρποφόρα ανάπτυξή μας.


•                               •                        •


Όταν το Τέρας σηκώθηκε από τη Γη, βγήκε έξω και άρχισε να τρέχει


Και άρχισε να βλέπει


Και άρχισε να μυρίζει


Και να αισθάνεται το χώμα κάτω από της πατούσες του

και τον αέρα στο πρόσωπό του


Και το Τέρας πήγε στο βουνό και το βουνό του έδωσε σταθερότητα στα πόδια


Και το Τέρας πήγε στο ποτάμι και το ποτάμι του έδωσε τη ροή και την ευλυγισία του


Και το Τέρας πήγε στον αγρό και ο αγρός του έδωσε την γονιμότητά του


Και το Τέρας πήγε στη θάλασσα την ατελείωτη και η θάλασσα του έδωσε τη σοφία


Στο τέλος το Τέρας γύρισε στον Άνθρωπο και ο Άνθρωπος του έδωσε τη φαντασία και την θέληση και του είπε

«Πάρε αυτά τα εργαλεία. Με αυτά μπορείς να είσαι σαν και εμενα»

Ετσι το Τερας Ερωτεύτηκε τον Άνθρωπο και θέλησε να γίνει σαν και εκεινον

Δεν άκουσε τη φωνή μέσα του που του έλεγε την αλήθεια

Μα είδε και σαγηνεύτηκε από τη δόξα και τα πλούτη και τη δύναμη, τα δουλεμένα σώματα, τα θελκτικά κορμιά τους, τα μεγάλα σπίτια και τις λαμπρές οικογένειές τους


Και Με ολον τον θόρυβο αυτον θέλησε να τους μιασει

Μα το κατάλαβε αυτό ο άνθρωπος και του είπε

«Μπράβο Τέρας που θες να γίνεις σαν εμένα

Μείνε εδώ κοντά γιατί εσύ μας δίνεις δύναμη και ομορφια, μας δινεις φρούτα και φυτά και μας γεμίζεις χάρη.


Μα θυμήσου Τέρας μου γλυκό και ποτέ μην το ξεχάσεις

Αυτό με πάθος που προσπαθείς δεν είναι αληθινό μα παρά ένα ψέμα

άνθρωπος δεν θα γίνεις ποτέ

Την ανθρωπιά που τόσο την ποθείς ποτέ δεν θα την φτάσεις μα παρα μονο θα την κυνηγάς

παντοτινά δικό μου θα παραμείνεις


 •                               •                               •


Ο εσύ Τέρας που βλέπεις τον ήλιο και την σελήνη ως ένα

Ο εσύ Τέρας που νιώθεις τον παλμό

Ο εσύ Τέρας που στο νερό ελίσσεσαι

Και αλείφεσαι με γη

Ο εσύ Τέρας φάε με και κάναμε κορμί σου

Για να ελευθερωθώ

Για να νιώσω επιτελούν εγώ" 

Using Format